Jak używać agenta AI na giełdzie: strategia, dane i drabinka zleceń

Wyobraź sobie, że po publikacji raportu dostajesz krótką analizę: co zmieniło się w biznesie, które założenia nadal się bronią i co wymaga Twojej decyzji. Agent AI może przygotować taki przegląd, pilnować kolejnych terminów i pomagać realizować wcześniej uzgodnioną strategię.

Możesz korzystać z niego jako analityka, a transakcje wykonywać samodzielnie. Możesz też rozważyć wykonywanie określonych działań przez agenta, jeśli wybrane narzędzie i broker na to pozwalają. W obu wariantach punktem wyjścia są Twoje reguły: lista spółek, budżet, poziomy transakcji i warunki rezygnacji z planu.

Pokażemy taki sposób pracy z danymi GPW przez MCP Agenta Rynku, Claude do analizy i przykładową drabinką zleceń. Zakres automatyzacji wybierasz Ty, w granicach możliwości i zasad używanych aplikacji.

1. Najpierw umowa z agentem

Polecenie „znajdź mi dobrą spółkę” zostawia modelowi niemal wszystko: wybór rynku, definicję jakości, horyzont i dopuszczalne ryzyko. Odpowiedź może wyglądać przekonująco, choć agent rozwiązał zupełnie inne zadanie, niż miałeś na myśli.

Zacznij od krótkiej karty strategii. Jeśli nie znasz odpowiedzi, wpisz „do ustalenia” i poproś o warianty. Nie pozwalaj, żeby model uzupełniał luki Twoimi rzekomymi preferencjami.

Teza powinna dać się sprawdzić. „Spółka jest perspektywiczna” niewiele agentowi mówi. „W kolejnych dwóch raportach sprawdzamy, czy marża operacyjna wraca do poziomu sprzed wzrostu kosztów” daje punkt odniesienia, dane do zebrania i termin rozliczenia.

Zapisz też zakres uprawnień: sama analiza, propozycje wymagające akceptacji albo wykonywanie zdefiniowanych działań w dopuszczonym rozwiązaniu. Ustal, co wymaga każdorazowego potwierdzenia, a co mieści się w udzielonej zgodzie. Zwiększenie budżetu czy zmiana strategii nie powinny wynikać z inicjatywy modelu. Uzgodnienie planu nie daje automatycznie prawa do transakcji.

2. Dwa warianty pracy: analityk albo wykonawca planu

Wariant analityczny działa bez dostępu agenta do rachunku. Agent pobiera dane, analizuje spółki i proponuje decyzje zgodne ze strategią. Ty sprawdzasz wnioski i realizujesz wybrane działania w serwisie transakcyjnym. Już taki podział może uporządkować pracę: wracasz do zapisanej tezy i nowych faktów, zamiast za każdym razem zaczynać analizę od zera.

Wariant z wykonaniem dodaje osobne połączenie z brokerem, przez API albo obsługę interfejsu, jeśli oba systemy to dopuszczają. Agent może wówczas wykonywać uzgodnione działania w nadanych granicach. Przykładowo sprawdza dostępną gotówkę, przygotowuje transzę z ustalonym limitem, przekazuje zlecenie zgodnie z uprawnieniami i odczytuje jego rzeczywisty status. Konieczność końcowej akceptacji zależy od rozwiązania i Twoich ustawień.

Schemat edukacyjny pokazuje wariant z akceptacją inwestora. MCP Agenta Rynku dostarcza danych do analizy, nie składa zleceń maklerskich.

Nie zakładaj, że każdy broker daje takie same możliwości automatyzacji. XTB informuje o wyłączeniu dostępu do API 14 marca 2025 r.. Z kolei Bossa udostępnia bossaAPI. Dostępność, warunki i zakres konkretnej integracji trzeba sprawdzić u wybranego brokera.

Computer use technicznie pozwala agentom obsługiwać przeglądarkę i aplikacje, lecz dopuszczone działania zależą od produktu. Przykładowo Anthropic odradza używanie Cowork do zarządzania rachunkami i wskazuje, że Claude ma unikać transakcji inwestycyjnych. Dlatego opisany niżej przykład z Claude dotyczy analizy i monitorowania; wykonanie wymaga odpowiedniego, dopuszczającego je rozwiązania.

Nawet po pierwszym zalogowaniu proces mogą przerwać ponowne 2FA, CAPTCHA, wygaśnięcie sesji albo zmiana interfejsu. Uwzględnij zatrzymanie i powiadomienie inwestora. Po przerwaniu trzeba odczytać status zlecenia, zanim spróbuje się ponownie, bo brak potwierdzenia na ekranie nie oznacza, że broker go nie przyjął.

3. Skąd agent ma wiedzieć, co dzieje się ze spółką?

W obu wariantach agent potrzebuje danych o spółkach. MCP Agenta Rynku łączy go z narzędziami, które takie dane udostępniają. Zamiast przeklejać liczby do rozmowy, możesz poprosić o konkretne porównanie i źródła. To wspólna podstawa analizy, niezależnie od tego, kto później obsługuje rachunek.

MCP Agenta Rynku daje bez konta sześć narzędzi: wyszukiwanie spółek (search_gpw_companies), kwartalne wyniki (get_quarterly_kpis), wskaźniki (get_financial_ratios), dzienną historię cen (get_public_price_history), kalendarz raportów (get_public_earnings_calendar) i znane uchwały dywidendowe (get_public_dividends). To wystarczy, żeby zacząć od rozpoznania spółki i jej wyników.

Publiczna strona połączenia MCP. Dane bez klucza obejmują wybrane funkcje, nie cały katalog serwisu.

Do kolejnych pytań dobierasz odpowiednie narzędzia:

Dostęp z kluczem utworzonym w ustawieniach konta zależy od jego zakresów i planu. Publiczny zestaw nie daje pełnego strumienia ESPI, analiz ani kwotowań intraday. Do samej analizy wybierz zakresy odczytu. Klucz przechowuj w konfiguracji, bez wklejania go do promptów, publikowanych rozmów i zrzutów ekranu.

MCP Agenta Rynku nie jest integracją maklerską. Nawet uprawnienie write:portfolio dotyczy ewidencji portfela w aplikacji, a nie kupowania akcji na rachunku.

Dane mogą być niepełne, modele mogą się mylić, a notowania mogą mieć około 15 minut opóźnienia. Zawsze sprawdzaj czas konkretnej odpowiedzi. Takie dane służą analizie, nie scalpingowi ani ustalaniu bieżących warunków wykonania. Źródłem bieżącej ceny i dostępnych środków przed zleceniem jest broker. Prognoza wyników finansowych także nie jest prognozą kursu.

4. Pierwsza rozmowa: poproś o plan, który można sprawdzić

Jeżeli korzystasz z Claude Code, publiczny serwer dodasz w terminalu:

claude mcp add --transport http agentrynku https://agentrynku.pl/api/mcp

Potem sprawdź połączenie przez /mcp w sesji Claude Code. Składnię i konfigurację opisuje oficjalna dokumentacja MCP. Na pierwszy test nie potrzebujesz klucza Agenta Rynku.

Na początek wybierz wariant analityczny. Użyj takiego polecenia i uzupełnij nawiasy:

Przygotuj plan obserwacji spółki [symbol] na [horyzont]. Moja teza: [przesłanka dotycząca biznesu]. Maksymalny budżet pozycji z kosztami: [kwota], maksymalny udział w portfelu: [procent]. Korzystaj z MCP Agenta Rynku. Porównaj dostępne wyniki i marże rok do roku, podaj okresy, źródła oraz braki. Oddziel fakty od interpretacji. Wskaż, które dane wspierają tezę, które jej przeczą i czego jeszcze nie wiemy. Zaproponuj warunki przeglądu oraz unieważnienia planu. Jeśli brakuje danych lub uprawnień, powiedz to wprost. Nie składaj zleceń ani nie zmieniaj portfela. Zmiany zasad przedstaw do mojej decyzji.

Pierwszą odpowiedź przeczytaj razem z jednym raportem źródłowym. Sprawdź choćby, czy agent nie pomieszał kwartału z okresem narastającym albo danych jednostkowych ze skonsolidowanymi. To szybki sposób, by ocenić jakość pracy przed rozszerzeniem listy obserwowanych spółek.

5. Drabinka: kilka poziomów zamiast jednej ceny

Przykładowa strategia może zakładać oczekujące zakupy poniżej bieżącego kursu oraz sprzedaż posiadanych akcji w transzach powyżej niego. Pozwala z góry określić ceny i wielkości, ale wymaga pogodzenia się z tym, że część planu nigdy się nie wykona.

Załóżmy fikcyjną spółkę z kursem 100 zł. Plan zakupów obejmuje 30 akcji z limitem 98 zł, kolejne 30 z limitem 95 zł i 40 z limitem 92 zł. Gdyby wszystkie transze zostały wykonane dokładnie po tych cenach, koszt wyniósłby:

30 × 98 + 30 × 95 + 40 × 92 = 9470 zł, plus prowizje. Średnia cena 100 akcji wyniosłaby 94,70 zł przed kosztami.

Przykład edukacyjny, bez rzeczywistej spółki. Poziomy nie są prognozą ani rekomendacją transakcji.

Dla 100 posiadanych akcji przykładowy plan sprzedaży mógłby obejmować 30 sztuk po 108 zł, 30 po 112 zł i 40 po 118 zł. Jeżeli jednak kupiłeś dopiero 30 akcji, do sprzedaży masz 30. Oczekujące zlecenie kupna nie jest posiadaną pozycją. Liczbę akcji przeznaczonych do sprzedaży trzeba aktualizować według rzeczywistych wykonań u brokera.

To przykład organizacji planu, nie dowód skuteczności strategii. Nie uwzględnia prowizji, podatków ani wszystkich warunków wykonania. Zlecenie z limitem ogranicza cenę zakupu lub sprzedaży, ale nie gwarantuje realizacji.

6. Co agent powinien zrobić, kiedy plan przestaje pasować?

Jeśli kurs rośnie od razu ze 100 zł, żaden zakup może się nie wykonać. Plan nie daje wtedy akcji ani udziału we wzroście. Agent powinien to zaraportować, zamiast sam podnosić limity, żeby „zdążyć”.

Jeśli cena spada, kolejne transze mogą zwiększać pozycję w biznesie, którego sytuacja właśnie się pogarsza. Po ostatnim zakupie kurs nadal może spadać. Niższa cena nie potwierdza tezy. Kapitał może pozostawać zablokowany pod oczekujące zlecenia, a częściowe wykonania zmieniają liczbę akcji, średnią i dostępny budżet.

Wyobraźmy sobie, że plan opierał się na odbudowie marży. Nowy raport pokazuje dalszy spadek marży, a spółka informuje o utracie ważnego kontraktu. Agent porównuje te fakty z zapisanym warunkiem przerwania planu i zgłasza sprzeczność. Po Twojej decyzji niezrealizowane zlecenia kupna zostają anulowane u brokera. Osobno oceniasz już posiadaną pozycję.

Taki przegląd potrzebny jest po istotnym raporcie nawet wtedy, gdy cena nie zbliża się do żadnego poziomu drabinki. Agent ma pilnować również powodów inwestycji.

7. Pętla ma szukać zmian, nie produkować transakcji

Dla strategii opartej na raportach można zacząć od kontroli o 9:15, 12:30 i 16:30 w dni sesyjne. Harmonogram powinien uwzględniać kalendarz GPW, pomijać weekendy i dni bez sesji oraz używać strefy Europe/Warsaw. Po publikacji raportu zaplanuj osobny przegląd tezy.

W działającej sesji Claude Code można użyć /loop, przykładowo: /loop 30m sprawdź nowe informacje o obserwowanych spółkach i zgłoś zmiany istotne dla zapisanych tez. Nie składaj zleceń.

To nie gwarantuje działania po wyłączeniu komputera ani punktualnego wykonania. Do dłuższych harmonogramów dobierz tryb cloud lub Desktop zgodnie z dostępnością potrzebnych narzędzi. Lokalny cron także potrzebuje działającego komputera i poprawnej strefy czasowej. Różnice opisuje dokumentacja harmonogramów Claude Code.

Wymagaj krótkiego wyniku: co sprawdzono, z jakiej chwili pochodzą dane, co się zmieniło i czy potrzebna jest Twoja decyzja. „Brak zmian w dostępnych danych” jest poprawnym rezultatem. „Nie udało się pobrać danych” musi być osobnym komunikatem.

8. Zacznij od jednej spółki i jednego raportu

Podłącz publiczne dane, zapisz tezę i poproś agenta o jej sprawdzenie. Przeczytaj źródła wskazane w odpowiedzi. Następnie pokaż mu informację sprzeczną z planem i zobacz, czy potrafi ją rozpoznać, zamiast za wszelką cenę bronić wcześniejszego wniosku.

Dopiero po takiej próbie dodawaj kolejne spółki i harmonogram. Użyteczny agent powinien umieć powiedzieć zarówno „warunki nadal są spełnione”, jak i „brakuje danych” albo „ten raport podważa założenie, na którym oparłeś plan”.

Możesz pozostać przy analizie i samodzielnym wykonaniu albo rozszerzać automatyzację tam, gdzie pozwalają na to aplikacje i broker. W obu przypadkach zacznij od tego samego: uzgodnionej strategii, danych, które można sprawdzić, i jasnej odpowiedzialności za decyzje.